روانکاوی اگزیستانسیال (درآمدی کوتاه و نو)

روان‌کاوی اگزیستانسیال کتابی است درباره‌ی رنج؛ نه به مثابه‌ی اختلالی صرف، بلکه به عنوان مولفه‌ای جدایی‌ناپدیر از زیستن انسان. این اثر از همان آغاز با موضعی متفاوت وارد میدان می‌شود: مسئله‌ی انسان صرفا تعارض‌های درونی یا آسیب‌های گذشته نیست، بلکه رویارویی ناگزیر او با آزادی، تنهایی، مسئولیت و مرگ است. نویسنده نشان می‌دهد که روان‌کاوی، اگر از این افق وجودی فاصله بگیرد، به مجموعه‌ای از تکنیک‌ها فروکاسته می‌شود که بیش از آنکه به‌فهم زندگی یاری رسانند، در پی مهار آن‌اند. این کتاب، روان‌کاوی اگزیستانسیال را نه به منزله‌ی مکتبی بسته، بلکه به عنوان رویکردی زنده و انتقادی معرفی می‌کند؛ رویکردی که در آن، معنای تجربه، جایگاه رابطه‌ی درمانی و شیوه‌ی بودن درمانگر، به‌همان اندازه‌ی تفسیرها و مفاهیم نظری اهمیت دارد. در این چارچوب، اضطراب نشانه‌ی نقص یا ناکارآمدی نیست، بلکه علامت گشوده‌بودن انسان به امکان‌هاست؛ و بن‌بست‌های روانی، لحظه‌هایی‌اند که فرد با حدود و ظرفیت‌های وجودی خود روبه‌رو می‌شود. روان‌کاوی اگزیستانسیال وعده‌ی رهایی سریع یا نسخه‌های ساده نمی‌دهد. این کتاب خواننده را به مواجهه فرا می‌خواند: مواجهه با انتخاب‌هایی که نمی‌توان از آن‌ها گریخت، با معنایی که باید ساخته شود، و با مسئولیتی که نمی‌توان آن را به گذشته، جامعه یا نظریه‌ها واگذار کرد. در این اثر، درمان نه حذف رنج، بلکه توانایی زیستن با آن، فهم کردن آن و تبدیلش به منبع آگاهی است این کتاب برای کسانی نوشته شده است که روان‌کاوی را نه صرفا ابزاری درمانی، بلکه شیوه‌ای برای اندیشیدن به زندگی، رنج و امکان انسان‌بودن می‌ءدانند.